Onderwerpen

Tijdens het congres op 12 april 2019 worden de volgende vragen beantwoord:

  • Hoe is het anno 2019 gesteld met de patiëntenparticipatie in Nederland? Wat zijn nieuwe ontwikkelingen? Waar zitten de knelpunten? Hoe kan het beter? En vooral: waar liggen kansen en mogelijkheden om patiënten meer inspraak en invloed te geven?
  • Wat zijn de belangrijkste veranderingen in de nieuwe Wet medezeggenschap cliënten zorginstellingen (Wmcz)? Wat zijn de gevolgen van deze wet voor patiënten en curatieve zorginstellingen? Hoe kan deze wet geïmplementeerd worden?
  • Hoe kan Shared Decision Making (SDM) bijdragen aan een betere besluitvorming in de spreekkamer? Wat zijn de voor- en nadelen van SDM? Welke goede voorbeelden zijn er?
  • Hoe kunnen patiënten meer invloed krijgen op de zorgverzekeraars?
  • Hoe ga je om met patiënten die onvoldoende vaardig zijn (ongeletterden, sommige mensen met een migratie-achtergrond, ouderen met minder cognitieve vaardigheden)?
  • Hoe ga je om met klachtrecht (de Wkkgz) bij ketenzorg?
  • Hoe kunnen ehealth, e-panels en patiëntenportals bijdragen aan betere zorg vanuit patiëntenperspectief?
Goed om te weten

Anderhalvelijnszorg, lijnloze zorg, zorgsubstitutie, ketenzorg, zorgoptimalisatie en transmurale zorg. Wiij gebruiken tijdens het congres de term geïntegreerde zorg en volgen hierbij de recente WHO-definitie van integrated care: ‘Integrated health services are health services that are managed and delivered in a way that ensures people receive a continuum of health promotion, disease prevention, diagnosis, treatment, disease management, rehabilitation and palliative care services, at the different levels and sites of care within the health system, and according to their needs, throughout their whole life.’

Kenmerken geïntegreerde zorg

Geïntegreerde zorg is geen doel op zich, maar slechts een middel. Een middel om volksgezondheidsdoelen te bereiken; net als bijvoorbeeld marktwerking en decentralisatie. Goede geïntegreerde zorg bestaat uit zes componenten:

  1. De aanwezigheid (en het borgen) van afspraken tussen professionals.
  2. Patiënteneducatie en Shared Decision Making.
  3. Borging van de continuïteit van zorg en van andere kwaliteitsaspecten.
  4. Een bekostiging van de zorgverlening die de continuïteit stimuleert.
  5. Gezamenlijke elektronische dossiervoering door professionals.
  6. Leiderschap dat in dienst staat van de samenwerkende professionals.

Onduidelijk is op dit moment hoe de invloed van patiënten moet worden geborgd binnen zorgketens. Getrapt via de medezeggenschapsraden van de ketenpartners? Of rechtstreeks door vertegenwoordigers van patiënten die van een specifieke keten gebruik maken?