Waarom?

‘Samenwerking wordt het nieuwe fuseren’. Deze slogan over ziekenhuizen komt de laatste tijd steeds vaker naar voren in vakbladen en interviews met opinieleiders in de zorg. Onduidelijk zijn de vooruitblikken op de bepleite samenwerking die in de plaats moet komen van de fusies. Het congres op 26 juni 2019 over (regionale) samenwerking tussen ziekenhuizen tracht daarover duidelijkheid te bieden.

Tijdens dit congres krijgt u praktische kennis en kunt u ervaringen uitwisselen over:

  • De stand van zaken in de regio’s: hoe staat het ervoor? Welke goede voorbeelden zijn er?Site bekijken
  • De implementatie van samenwerking: hoe geef je deze samenwerking organisatorisch en juridisch vorm?
  • Theoretische concepten van samenwerking: welke samenwerkingsconcepten werken wel en welke werken niet in de praktijk?
Urgentie samenwerking

Op vrijwel alle terreinen van de medisch specialistische zorg werken ziekenhuizen samen of bestaat de ambitie daartoe. Er zijn acht aandachtsgebieden:

  1. Bij de acute zorg gaat het om taakverdeling: welk ziekenhuis biedt 24/7 welke spoedzorg aan?
  2. Voor de oncologische zorg bestaan netwerken: diagnostiek vindt in eerste instantie in een klein ziekenhuis plaats, evenals de nazorg. Maar de complexe diagnostiek en behandelingen vinden in grote ziekenhuizen plaats. Ook voor frequent voorkomende vormen van kanker (borst- en prostaatkanker) wordt centralisatie toenemend bepleit.
  3. De volumenormen voor de meer complexe electieve ingrepen zijn zo hoog, dat kleine ziekenhuizen met een klein verzorgingsgebied niet meer daaraan kunnen voldoen. Wel kunnen kleinere ziekenhuizen zich op een of meer ingrepen focussen: zij worden dan een focuskliniek. Bijvoorbeeld alleen gericht op mensen die een staaroperatie of knie/heupoperatie nodig hebben.
  4. Voor de kwaliteit van zorg aan mensen met weinig frequent voorkomende chronische aandoeningen is het beter dat ze in een expertisecentrum terecht kunnen. Eventueel wat verder verwijderd van hun woonplaats. Want daar is de ervaring en kennis groter, dan in een ziekenhuis die dergelijke patiënten maar een paar keer per jaar ziet.
  5. Tussen ziekenhuizen verloopt de onderlinge digitale informatieoverdracht stroef. Vooral bij het uitwisselen van scans, films en echo’s. Dat is alleen op te lossen door goede samenwerking en betere afstemming.
  6. Alle ziekenhuizen ervaren personeelsproblemen. Soms kopen ze bij elkaar verpleegkundigen weg. Deze aanpak werkt contraproductief. Beter is het om samen te werken in opleidingscentra en gezamenlijk in de regio personeelstekorten aan te pakken.
  7. De invoering van een bewezen effectieve zorginnovatie is een grote klus, die soms te groot is voor één ziekenhuis. Denk bijvoorbeeld aan een project voor patiënten met een beroerte die zo snel mogelijk weer naar huis gaan. Invoering lukt vaak alleen als ziekenhuizen in de regio met elkaar samenwerken. Revalidatiecentra kunnen nu eenmaal niet per ziekenhuis andere kwaliteitsnormen gaan hanteren.
  8. De laatste urgentie betreft die van de de Juiste Zorg op de Juiste Plek. Daarvoor moeten regiobeelden worden gemaakt met beleidsvraagstukken uit de regio. Het kan niet zo zijn dat dit leidt tot vraagstukken per ziekenhuis. Ook ligt er een noodzaak om samen knelpunten en beleidsvraagstukken te inventariseren.
Plenaire sprekers

Het congres op 26 juni wordt geopend door Hans van der Schoot. Hij is voorzitter van de Samenwerkende Topklinische opleidingsZiekenhuizen en gaat in op de specialisatie en concentratie van ziekenhuizen.De tweede spreker is de Voorzitter  van de Samenwerkende Algemene Ziekenhuizen (SAZ), Bert Kleinlugtenbeld. Hij vertelt over de transitie van de SAZ naar regionaal samenwerkende gezondheidsorganisaties. Vervolgens gaan Van der Schoot en Kleinlugtenbeld met elkaar en met de zaal in discussie over de toekomst van het Nederlandse ziekenhuislandschap.
Bart Broers, Directie Zorg van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) sluit het congres af. Hij vertelt wat volgens de ACM wel en niet mag bij de samenwerking tussen ziekenhuizen. De titel van zijn voordracht is: Samenwerking versus kartelvorming.

Themagerichte parallelsessies

Naast plenaire sprekers zijn er twee rondes met parallelsessies met gerenommeerde sprekers uit de ziekenhuiswereld over uiteenlopende onderwerpen. Van samenwerking tussen ziekenhuizen in grote- of middelgrote steden of in dunbevolkte gebieden, tot de  juridische mogelijkheden en consequenties bij deze samenwerking. De verschillende sessies kunt u hier bekijken.

Leer- en aandachtspunten

Het congres eindigt met een aantal tips en een plenair debat over de vraag: Welke leer- en aandachtspunten neemt u mee naar huis?

Het congresprogramma en de sprekers kunt u hier bekijken. Alle praktische informatie vindt u hier.